Wendy's week: 9

IMG_5717In het vliegtuig terug hoorden we mensen zeggen: ‘Nou, dat gaan we ook niet meer doen, Ibiza in de winter, niets te beleven!’ Je moet het eiland ook echt kennen, om te weten wat er wél open is. Wij voelen ons er inmiddels zo thuis dat we het altijd heerlijk hebben. Op één van de laatste dagen van de vakantie zaten we lekker te lunchen in één van de weinige strandtenten die wél open waren, toen we allerlei mensen in het Engels hoorden roepen: look, look, look!’ Paniek en gedoe, dus wij er snel heen en daar zag ik nog net twee dolfijnen een enorme sprong maken. Zo door de lucht, met zijn tweeën. Wow, wat een mooi moment. Sem en Lizzy (zie foto) hebben nog heel lang zitten turen of ze het nog een keer zouden doen, die dolfijnen, maar helaas… Ik was de gelukkige die het ultieme moment had meegepikt.

TV-Beeld voor Tijn!

Terug in Nederland was er wéér een onvergetelijk moment, Martijn Krabbé won een TV-beeld voor beste presentator. Voor mij persoonlijk is het onbegrijpelijk dat hij de prijs niet al eerder heeft gewonnen, hij is gewoon de beste van Nederland. Dus dit was zo terecht en ik gunde het hem enorm. Maar hijzelf kon het niet geloven en vond het allemaal nogal onwerkelijk. Er was ook flinke concurrentie natuurlijk met Matthijs van Nieuwkerk, Johnny de Mol, Chantal Janzen en Humberto Tan. Het is een vakjury-prijs, dus hij was supertrots en wij ook.IMG_5718[1]

Het was voor het tweede jaar achtereen dat Martijn genomineerd was en ook vorig jaar heb ik zijn hand vastgehouden. Dat is best fijn, in zo’n zaal zitten zonder de stress die zo’n nominatie met zich meebrengt, want genomineerd worden is nog wel supercool, maar winnen betekent: podium op, er staan en iets zeggen.

Vorig jaar won Tijn niet, maar Erland en ik hadden gezegd: ‘We gaan net zo lang mee tot ‘ie die prijs heeft, dan dwing je het gewoon af.’ En dus zaten we eerst gezellig bij te kletsen in een restaurant en moesten we prompt als een gek rennen om nog op tijd te komen. Als allerlaatste kwamen we aan en toen zaten we ook nog eens op de eerste rij, zodat de hele zaal kon zien wie er weer eens als laatsten binnen kwamen hollen… Dan wil je wel kruipend naar je plek. Maar het was het waard!

De prinses over de vloer

In het weekend hadden we hoog bezoek: Prinses Laurentien kwam bij ons om over de Stichting Lezen & Schrijven te praten. Ons gesprek lees je in onze nieuwe WENDY. Maar goed: huize Van Dijk uiteraard in rep en roer, want was ons huis wel prinses-proof? Verse bloemen op tafel! Maar o nee, die verse bloemen gingen we natuurlijk aan haar meegeven. Trap op en daar lag Sem onderuit gezakt te gamen. Oh ja, vergeten met de kinderen vooraf even een goed gesprek te hebben over netjes voorstellen en dat soort zaken. Lizzy liep alleen maar in haar prinsessenjurk rond te dartelen en wat moet je eigenlijk eten als de prinses komt? Enfin, de prinses zelf was natuurlijk heel lief en zo relaxed, leuk en benaderbaar, dat al die wanhopige gedachten eigenlijk helemaal niet nodig bleken. Dat ik later in onze ijskast nog allerlei lekkere gerechten vond die ik helemaal had vergeten te serveren en dat ik van de weeromstuit de verwarming maar niet warm kreeg, dat is achteraf altijd pas grappig. Het bleef maar koud in huis en ik was al vijf keer heen en weer gerend naar de thermostaat, maar ja, als iemand de verwarming heeft dichtgedraaid, gaat het natuurlijk nooit werken…

In de kou was het gesprek wel heel verwarmend en inspirerend, Prinses Laurentien en ik zijn allebei doeners die problemen willen aanpakken. Ik vond het een grote eer dat ze met ons haar verhaal wilde delen en ze was ook al bij de lancering van ons eerste nummer. Het is goed dat ze keer op keer haar verhaal over de laaggeletterden doet. Het is een verhaal dat verteld móet worden. En dus doen wij dat. Met heel veel trots!

Een geluksmoment op Ibiza, Martijn viel eindelijk in de prijzen en hoog bezoek…
Deel artikel

Nu in de winkel

Shop de cadeautjes!